Geschreven door Marieke op Friday 12 February 2010

Wanneer geliefde hoofdstukken moeten worden afgesloten.

=indesign en photoshop

Het is even slikken. Mijn vriendje ‘Photoshop’ wordt van me afgepakt door Irèn. “Je moet afstand nemen, Marieke. Je moet je verdiepen in InDesign en Illustrator. Aan deze twee heb je later veel meer in deze wereld. Het is nu even wennen maar je zult er echt geen spijt van krijgen. Al het onbekende is onwennig en ongemakkelijk. Je zult je weg er wel opnieuw in vinden en er gauw vertrouwd mee raken.”

Met puppy-ogen kijk ik Irèn aan. Moet dit echt? Mijn geweldige, handige en vertrouwde Photoshop? Irèn houdt voet bij stuk.

Met een brok in mijn keel sluit ik het hoofdstuk ‘Photoshop’ en ga vervolgens met een onrustig gevoel naar zijn collega ‘InDesign’. InDesign staart me aan met al zijn onderdelen. Ik staar terug en dat blijft even zo. Waar moet ik in godsnaam beginnen? Moet ik maar gewoon toenadering zoeken met InDesign? Al zijn buttons indrukken en zo maar afwachten of hij gaat schreeuwen als een gillende keukenmeid of dat hij mij rustig verder laat gaan?

Ik heb geen keus. Ik moet iets doen. Ik probeer wat.

Kennelijk ziet InDesign mijn probeersels nog niet zo zitten en vertoont verscheidene keren kuren. Ik noem het nu graag kuren omdat het dan net lijkt of het niet aan mijn prille kennis van InDesign ligt. En hallo, ik moest tegen mijn wil in naar InDesign. Het voelt als vreemdgaan. Mijn arme lieve Photoshop. Hij kan er allemaal niets aan doen. Wat heeft hij ooit verkeerd gedaan?

Al lerend van de kuren van InDesign, ofwel mijn onwetendheid, kom ik steeds meer achter de juiste buttons die ik moet indrukken. Buttons waar InDesign vangaat lachen en mij rustig mijn ding laat doen. Het verloopt al iets soepeler. Ik ga dingen zien waar ik weer van ga lachen.

photoshop expiriment

Ook Tutorials van YouTube wijzen mij op de juiste techniek. Het geeft een heerlijk gevoel wanneer ik steeds minder frustratie voel door onbekendheid. Dat ik eindelijk weet hoe ik mijn perfect-beeld in m’n hoofd kan toepassen in werkelijkheid. Dat ik weet welke tools ik moet inzetten om het gedaan te krijgen. Om een juiste reactie te krijgen. Het wordt er allemaal een stuk toegankelijker van. Vertrouwder. Ik pu sh een button en hij beanwoordt het netjes naar behoren. Naar iets wat ik graag wil zien. Oefening baart kunst. Kennis is macht. Het is een verbreding van mijn horizon. Een uitbreiding van tig mogelijkheden.

InDesign. Wat een handy man. En zo scherp en krachtig. Een stille nieuwe liefde?

Nee. Ik ben nog niet over mijn Photoshop heen. Misschien komt het nog, als ik InDesign beter leer kennen, maar… Photoshop kan toch genoeg? Hij maakt toch genoeg mooie dingen voor iedereen? Hij is toch geweldig voor foto’s? Zeker voor mij. I love him.  Dus als jij beweert dat Photoshop niet goed genoeg is..?
Hay, listen:

“Nobody messes with my boyfriend!”

Leave a Reply