Geschreven door Iren Nooren op Sunday 13 May 2007

Unieke vondst in Scharloo!

Scharlooweg 19 Curacao

Voor mij was het liefde op het eerste gezicht. Het was 1990. Veel huizen waren vervallen, maar ik droomde gelijk weg over het bezitten van zo’n statig stadshuis en hoe ik met mijn lange rokken stijlvol de trap zou afzweven. Het is geen geheim dat ik altijd het gevoel heb gehad dat ik 100 jaar te laat geboren ben.

Dat is niet alleen als ik langs schitterende herenhuizen dwaal, ook de grafische vormgeving, de literatuur en de mode van rond 1900 oefenen een enorme aantrekkingskracht op mij uit. Het was geen verrassing dat ik als een blok viel voor de architectuur van Scharloo.

Tegenwoordig is Scharloo een mengeling van vergane glorie en status. Sommige huizen zijn opgeknapt en bewoond door dure bedrijven. Andere worden aan hun lot overgelaten. Zo ook Scharlooweg 19. Hoewel het in de planning staat om opgeknapt te worden.

Vandaag was het voor Mireille en John het moment om kennis te maken met mijn grote liefde. Nu weet ik dat Mireille mijn voorkeur voor Art Nouveau {William Morris, Alphonse Mucha} deelt, dus verwachtte ik een positieve reactie.

Bij Scharlooweg 19 bleven we even staan. De deur was open. Ik waarschuwde nog: “Niet naar binnen gaan! Er kunnen chollers slapen. Die kun je beter niet, ik zeg NIET, storen.”
Maar John was al binnen. Hij riep dat er niemand was en dat het echt de moeite waard was om het huis van binnen te bekijken. Ook Mireille verdween. Uiteraard kon ik niet achterblijven.

John had gelijk. Hoewel het huis aardig in verval was, was het goed zichtbaar hoe het in zijn glorietijd moest zijn geweest.
Het mooiste moment was toen we de wanden goed bekeken. Antieke behanglagen met daaronder jute en kranten. Voor ons, grafische vormgevers met een heimwee naar de belle epoque, is dit een unieke vondst.
Het huis is gebouwd in 1888. Tussen de dikke behanglagen waren Spaanstalige kranten van 1891 en 1915 te ontdekken.

Leave a Reply